Terug naar de vorige pagina

Geschiedenis van 't Spelthuys of 'Wie wat waarom'

Vaak hoor ik een verbaasde en tegelijk nieuwsgierige vraag:

"Hoe komt dat nou, dat u van een baan als stuurman op zee nu bakker bent geworden en dan nog met zo’n speciaal graan?"

Ik zal iets over mezelf vertellen:

Vroeger had ik weinig met water te maken (hooguit in de badkuip en in onze stuwmeeren), ik ben in Duitsland, in het mooie Sauerland geboren en getogen. Later ben ik gaan studeren in Keulen en Innsbruck (Oostenrijk) en in die tijd kwam ik in aanraking met het varen. Tijdens mijn studie heb ik vaak op diverse platbodemschepen op de Waddenzee gevaren. Vervolgens ging ik na mijn universitaire studies aan de 'Enkhuizer Zeevaartschool' in Enkhuizen de opleiding voor ‘commercieel varende zeilschepen op zee’ volgen. Na het halen van mijn diploma’s heb ik zo'n 12 jaar beroepsmatig op zeilschepen gevaren, meestal als stuurman, soms ook als kapitein.


In die tijd ben ik veel mensen van ‘all over the world’ tegen gekomen, heb onbekende culturen en volken leren kennen, en was vaak onder de indruk, hoe mooi en veelzijdig onze wereld is. Een indrukwekkende tijd!


Helaas werd de afgelopen vijftien jaar mijn gezondheid minder. Ik kreeg steeds meer last van gewrichtspijnen en regelmatig hoofdpijn. Ook kwamen verschillende allergieën op (voornamelijk voedselallergieën) en chronische vermoeidheid naam toe.  


Augustus 2008 moest ik uit gezondheidsredenen stoppen met het beroepsmatige varen. Door de inmiddels ontdekte ziekte begon een heel moeilijke tijd voor mij: zowel fysiek als psychisch. Mijn dagelijks leven kreeg ik niet meer goed op de rails.


Door een tip/advies van een familielid kwam ik in aanraking met het graan Spelt. Zij heeft zelf verschillende aandoeningen in haar gezin (gehad), o.a. epilepsie, reuma, allergieën, hyperactiviteit… en heeft enorme gezondheidsverbeteringen ervaren tot zelfs het verdwijnen van klachten door het weglaten van tarwe en het eten van speltproducten. Onder het motto van  “veel erger kan het niet, dus gewoon proberen”, begon ik voortaan gewone tarwe te mijden en mij te concentreren op het oergraan Spelt. Het eerste pakket met allerlei speltproducten van een Duitse speltmolen was snel besteld. Met meel, pasta, rijst, koekjes, crackers, beschuit en muesli had ik toen wel aardig wat spelt in huis. Ik begon met deze speltproducten mijn avondeten te koken en met het meel mijn eigen brood, cake en taarten te bakken.


Vervolgens kom je met vrienden en kennissen in gesprek over spelt en ook gezondheid. Zij leerden Spelt kennen, toen zij bij mij thuis waren. “Oh, lekker, doe mij ook maar zo’n broodje!” Steeds meer mensen vonden Spelt lekker en sommige herkenden verschillende aandoeningen bij zichzelf en merkten dat ook zij bij het eten van Spelt baat hadden. De mond tot mond reclame begon en de goede eigenschappen en de lekkere smaak van Spelt werden  steeds bekender in Enkhuizen…  


Ook ik merkte snel dat ik van het Spelt heel erg opknapte. Ik kreeg weer meer energie, mijn hoofdpijn verdween, ik was weer vrolijk en niet meer zo moe. Vooral werd mijn gewrichtspijn aanzienlijk minder, zodat ik inmiddels in verhouding relatief pijnloos kan bewegen en lopen. Als ik niet zou weten, dat deze verbeteringen door Spelt mogelijk zijn, dan zou  ik zeggen “…het is een wonder!”.


"Maar hoe kwam het nou, dat ik Speltbakker werd? - Waarom nu niet terug naar zee?"


Onder andere vanwege een diagnose en de beperkingen daardoor kreeg ik geen medische goedkeuring meer, om verder als stuurman of kapitein op zee te gaan varen. Dus ik begon erover na te denken, hoe mijn herintrede in het werkend bestaan eruit zou kunnen zien.


Door de steeds vaker opkomende positieve reacties van mensen die ik met Spelt in aanraking had gebracht, werd ik steeds gemotiveerder om met dit oergraan iets te doen. Ik merkte, dat er animo voor was in Enkhuizen.

 

Na veel moeilijkheden met instanties is het uiteindelijk gelukt om een ‘Spelthuys’ te openen. Ik kwam per toeval terecht bij het mooie pand in de Vijzelstraat in de binnenstad van Enkhuizen. Toen ging alles behoorlijk snel en in korte tijd heb ik een speltbakkerij en speltwinkel en zogenaamde ‘smulhoek’ opgezet.

In 2010 was de opening van ’t Spelthuys en de animo was ruim boven mijn verwachtingen. De meesten klanten kwamen uiteraard uit Enkhuizen, maar vele ook uit het gehele Westfriesland, zelfs uit Lelystad en Almere. Ik was positief verrast.


’t Spelthuys groeide en groeide verder, het assortiment werd steeds groter, de openingstijden werden ruimer, de eerste medewerkers kwamen erbij, een bezorgservice ging van start. Het aantal pakketten, die naar klanten in het hele land verstuurd werden, nam toe en steeds meer toeristen vonden het erg gezellig om in de achtertuin een lekker gebak of taart met een kop koffie of thee te nuttigen. Het was een groot succes!

 
Helaas kreeg ik in het voorjaar van 2014 het bericht, dat mijn hersenaandoening (tumor) aan het groeien is en ik een operatie moest ondergaan. Dit is dan ook eind 2014 gebeurt en mijn medewerkers hebben de zaak verder gerund. Het herstel lukte mij helaas niet zo goed, hoe ik gehoopt had. Op de achtergrond de zelfstandigheid en een veeleisende winkel met verantwoording voor personeel en klanten, was te veel voor mij. Medio 2015 heb ik ‘t Spelthuys in de Vijzelstraat opgeheven en ben overgaan tot een goede revalidatie.


Inmiddels is het 2018 en ik wil graag weer aan de slag met ’t Spelthuys. Mijn onderneming is een bedrijf-aan-huis geworden. Het concept heb ik aangepast, de contactgegevens zijn verandert en uiteraard is de logistiek anders: geen fysieke winkel meer met openingstijden, maar meer een ‘open-huis-op-afspraak’ en een bezorgservice.

De speltproducten bestaan nog steeds, mijn (oude) leveranciers weten de nieuwe bezorgadres, de nieuwe en verbeterde website is gelanceert. Alles is dus een beetje anders, maar gelukkig zijn de goede eigenschappen van Spelt nog steeds hetzelfde…

Ik ben erg blij en dankbaar die nieuwe kans gekregen te hebben en ik ben erg gelukkig met mijn zaak - en niet alleen ik, zoals ik bijna elke week van mijn klanten (vaste en ook nieuwe) te horen krijg.

Het enthousiasme en de gezondheidsverbeteringen van mijn klanten, de complimenten over de heerlijke smaak van spelt, dat alles motiveert mij en maakt, dat ik met veel plezier hiermee doorga. Ik ben er erg gelukkig mee, als ik mensen op die manier kan helpen iets lekkers te eten en eventuele aandoeningen te verminderen of zelfs te verhelpen.

Een (h)eerlijk doel in mijn leven!


Het professionele varen is nu dus verleden tijd en trouwens… …het verschil tussen boot en brood is helemaal niet zo groot..!?